FA | EN

درماتوفیت ها و درماتوفیتوزیس

خانه سلامت فروردین
portfolio image

میکوزهای پوستی و شیوع آن ها

درماتوفیت ها یک گروه از قارچ های کراتوفیلیک بوده و خویشاوندی نزدیکی با یکدیگر دارند و موجب عفونت پوست، مو و ناخن می شوند. عفونت های حاصله از درماتوفیت ها را درماتوفیتوزیس می نامند که به موارد زیر موسوم اند:

Trichophytia

Ringworm

Tinea

Athelet`s foot

درماتوفیت ها شامل حدود 40 گونه ی شناخته شده هستند که سه جنس تریکوفیتون، میکروسپوروم و اپیدرموفیتون طبقه بندی می شوند. تقریبا 10 گونه ی از آن ها پاتوژن های شایع می باشند.

نشانه های بیماری:

درماتوفیت‌ها باعث سست شدن موها شده به طوری که به راحتی موها ریزش پیدا کرده واین ریزش مو باعث ایجاد حالت کچلی مهمولا گرد یا سکه مانند در ان ناحیه می‌شود. از علایم دیگر این قارچ‌ها می‌توان به ایجاد جوش‌های کوچک، پوسته پوسته یا تیره شدن پوست، اشاره کرد. اگر قارچ‌های درماتوفیتی پنجه‌ها یا ناخن‌ها را مبتلا کنند، می‌توانند باعث بدشکل شدن ناخن یا ترشح مایع لزجی از پنجه‌ها شوند.

تشخیص بیماری:

علایم ابتلا به قارچهای درماتوفیتی می‌تواند شبیه به چندین بیماری دیگر پوستی باشد، بنابراین هیچوقت تشخیص نمی‌بایست تنها بر اساس شکل و علایم ظاهری ریزش مو داده شود. در صورت شک به بیماری با منشا قارچ درماتوفیتی، دامپزشک ابتدا با قرار دادن منطقه کچلی در زیر نور ماورا بنفش که اصطلاحاً به آن لامپ وود می‌گویند می‌تواند تا حدودی بیماری را تشخیص دهد. معمولاً ضایعاتی که بعضی از این درماتوفیت‌ها در اثر فعالیت خود ایجاد می‌کنند،زیر لامپ وود به رنگ سبز ملایم شبرنگ در می‌آیند. به هر حال عدم وجود این دانه‌های شب‌رنگ سبز مساوی با مبتلا نبودن حیوان نیست و بعضی از درماتوفیت‌ها از خود رنگی متسع نمی‌کنند.

درماتوفیت‌ها علاقه زیادی به کراتین دارند. کراتین یک پروتئین است که به وسیله سلولهای پوست تولید شده و در لایه خارجی پوست قرار می‌گیرد. مو و ناخن نیز از کراتین تشکیل شده‌اند به همین دلیل قارچهای درماتوفیتی می‌توانند پوست، مو و پنجه‌های حیوان یا انسان را آلوده کنند. گربه‌های پارسی و هیمالیایی نسبت به دیگران بیشتر درمعرض خطر ابتلا به این بیماری هستند